कळत नकळत जुळले हे बंध भाग ३०

 

कळत नकळत जुळले हे बंध भाग ३०

Night. Inter. ईशानच्या घरी. ६.०० o’clock

ईशानच्या घरी त्याच्या खात्यातून फोन जातो. त्याचे वडील फोन उचलतात.

ईशानचे वडील, हॅलो बोला.

वन कर्मचारी, ईशान सर जखमी झाले आहेत. त्यांना आताच राधानगरी ग्रामीण रुग्णालयात अडमिट केलेय.

ईशानचे वडील, कसा आहे तो.

वन कर्मचारी, आता आहेत नीट. हाताला लागलेय त्यांच्या, तुम्ही या लवकर.

ईशानचे बाबा, आम्ही निघतोय.

फोन ठेवल्यावर

ईशानची आई, काय झालं ईशानला बोला की. काय झालं माझ्या लेकराला.

ईशानचे बाबा, काही नाही झालं. फक्त जरा अपघात झालाय. हाताला लागलंय वनसफरी वेळी. चल जाऊ.

आई, काय घाबरण्यासारखं नाही ना. चला लवकर मला तेला पाहिल्या शिवाय चैन नाही पडणार. ती रडू लागते.

ईशानचे वडील, अग, रडू नकोस. चल जाऊ. बघुया काय झालय.

बहिण, बाबा काय झालंय दादाला.

ईशानचे बाबा, काही नाही बाळ जरा वन सफरी वेळी लागलंय.

ईशानची बहिण, मी पण येतो.

बाबा, कशाला उगाच, तू थांब घरी. आम्ही जाऊन येतो.

ते निघतात.

…… ……. …… …..

Night. Inter. राधानगरी रुग्णालय ८.००

ईशानचे आई व बाबा आपल्या गाडीवरून राधानगरी रुग्णालयात पोहोचतात.

पोहोचल्यावर.

तेथे असणाऱ्या वन कर्मचाऱ्यास

ईशानचे वडील, कुठे आहे ईशान, ठीक तर आहे ना?

वन कर्मचारी, आत आहे रूम मध्ये उपचार चालू आहेत.

आतून नर्स येते.

ईशानचे वडील , कसा आहे आमचा ईशान.

नर्स, दंडाला लागलंय. ब्लड गेलय.. टाके मॅडम घालत आहेत.

ईशानचे वडील, काही भीतीच नाही ना.

नर्स, थोड्या वेळाने सांगते. जरा बाजूला व्हा.

दुसरी नर्स काही औषधे व इतर साहित्य घेऊन येते. ते घेऊन त्या दोघी आत जातात.

ईशानचे बाबा हॉस्पिटल मधील व्हरांड्यातून फेऱ्या मारू लागतात

थोड्याच वेळात अण्विका सर्व उपचार करते. व त्याला नीट करते. पण भुल दिल्याने तो बेशुद्ध असतो.

थोड्या वेळात डॉक्टर येतात.

व आतमध्ये जातात. तोपर्यंत अण्विकाने सर्व उपचार केलेलं असतात.

डॉक्टर, चेक करतात. व अण्विकाकडे पहात. काय सीचुयेशन.

आण्विका संपूर्ण माहिती देते.

खूप हुशार आहात. मस्त. वेल डन.

थोड्या वेळाने डॉक्टर व डॉक्टर अण्विका बाहेर येतात.

ईशानचे वडील, कसा आहे ईशान. घाबरण्यासारखं काही नाही ना?

डॉक्टर, आहे आता नीट. येईल थोड्या वेळाने शुद्धित, काळजी करू नका.

ईशानची आई, आम्ही बघू शकतो का?

डॉक्टर, हो पाहू शकता पण बोलू किंवा डिस्टर्ब करू नका. आराम करू द्या.

डॉक्टर निघून जातात.

…… ….. …… …

आण्विका रात्रभर फेऱ्या मारत असते.

 पहाटे ईशानला थोडी शुद्धा येऊ लागते. तेव्हा तिला बरे वाटते.

ती त्याला शुद्ध आल्यावर. थोड पुन्हा चेकप करते.

आण्विका, हा ठीक आहे.

ईशान उठण्याचा प्रयत्न करत असतो.

तेव्हा अन्विका , साहेब हळू, झोपा गप्प थोडावेळ.

तो पडून राहतो.

नर्स, मॅडम तुम्ही जरा विश्रांती घ्या जावा. रात्रभर जाग्या आहात.

ईशान अन्विकाकडे एकटक पाहू लागतो.

आण्विका थोडी विश्रांती घ्यायला जाते.

…… …… ……

Morning. Inter. Hospital राधानगरी. ७.०० o’clock.

ईशानला शुद्ध आलेली असते

त्याची आई त्याला फळे चिरून देत असते.

तो आता आपल्या बेडवर बसलेला असतो.

आण्विका चेकअप करायला येते.

त्याचे ब्लडप्रेशर, व इतर टेस्ट तपासत.

नॉर्मल वाटल्यावर.

आण्विका, येवढं कळत नाही. येवढ्या संध्याकाळी कशाला गेला होतास. स्वतःला काय बाहुबली समजतोस काय? कायतरी झालं असत म्हणजे?

ईशान, काही झालं तर नाही ना? अन् झालं तर तुम्ही आहात की.

आई, शहाणा आहेस. काल मॅडम नसत्या तर काय झालं असत.

आण्विका, साहेबाना याच काहीच नाही, हा काही साधा सुधा वार नव्हता. ते लोक खालच्या पातळीचे असतात. मी पण कुणाला सांगतेय.

ईशान, काय झालंय, थोड तर खरचटलय. होईल ठीक.

आण्विका, थोडस खरचटले म्हणे मी ड्रेसिंग केलय. चांगले दहा टाके पडलेत. जरा वार चुकलं असता तर जीवावर बेतल असत. अशा ठिकाणी फौजफाटा घेऊन जाता येत नाही. चार शिपाई घेऊन गेलास. ते ही विनाशस्त्रांचे.

ईशान, बर मॅडम पुन्हा अस घडणार नाही ह. नॉर्मल रपेट होती ती.

तो उठू लागतो.

आण्विका, काय चाललय. जखम ओली आहे. उगाच गडबड नको. हळुवार.

आई, काय करायला निघालास.

ईशान, आलो बाथरूमला जाऊन.

आई, अहो न्या धरून तुम्ही.

ईशानचे बाबा. त्याला नेहून आणतात.

ईशान, होईल ठीक लवकर.

आण्विका, दोन दिवस अजून सुट्टी नाही इथून.

ईशान, बर बर. चालेल मला.

….. ….. ….

इकडे वस्तीवर सदा, भिवा, तुका, हे एका बाजूला निर्मनुष्य ठिकाणी उभा असतात. त्यांमध्ये चर्चा चालू असते.

किशा बातमी घेऊन येतो.

सदा , काय झालं र.

किशा, फारिस्ट ऑफिसर वाचला.

तुका, जरा वाचला. थोडक्यात चुकलं.

भिवा, लई शहाणं हाईसा. सरकारी अधिकार्यावर हल्ला केल्यासा. येवढं सोप नाही. पोलिस चौकशी करायला लागलेत.

सदा, मग काय गप्प राहावं. सगळा माल पकडला.

सदा, आता थोड दिवस दडी मारा. बघू नंतर काय करायचं ते.

सगळी, जी.

…… ……. ……. …

काही दिवसानंतर.

बरेच दिवस भेटून झालेले असतात. ईशान आपल्या खात्यातील कामे निपटतो. थोडी विश्रांती घेऊन फ्रेश व्हावं असं वाटू लागते. त्याला अन्विकाची आठवण येवू लागते. फिरायला जायचे त्याच्या मनात ठरवतो.

……. …….. ….

Day. Afternoon १२, ०० inter

आण्विका आपल्या कामात वॉर्डमध्ये असते. जवळच जाधव नर्स पेशंटला लागणारे सलाईन बदलत असते. इतक्यात तिला फोन येतो.

ईशानला सुट्टी असते. ईशान अन्विकाला फोन करतो.

ईशान, हॅलो, अन्विका.

आण्विका, बोल.

ईशान, आज फ्री आहेस.

आण्विका, दुपार नंतर आहे. का ?

ईशान, मग जाऊया का फिरायला.

आण्विका, हो चालेल की.

ईशान, मग तयार रहा. येईन मी न्यायला.

आण्विका, हो,चालेल.

फोन ठेवल्यावर

जाधव नर्स, काय मॅडम आज दौरा वाटत.

आण्विका, हो जरा जाणार आहे फिरायला.

जाधव नर्स, साहेब मस्त आहेत. पण कसकाय जुळले तुमचं काही कळलंच नाही आम्हाला.

आण्विका, आम्ही एकाच वर्गातील आहोत. वर्ग पार्टनर

जाधव नर्स, म्हणजे लहानपणापासून आहात संपर्कात म्हणा. मग लग्नाचे लाडू कधी देताय.

आण्विका, देवू की लवकरच.

जाधव नर्स, आजचा डबा क्यांसल सांगू ना काकूंना.

आण्विका, सांगेन मी फोन करून नंतर.

जाधव नर्स, रात्री किती वाजता परत याल.

आण्विका, येईन की आठ पर्यंत.

का हो?

जाधव बाई, नाही लाईट बंद करायला बर बाहेरील.

आण्विका, नाही जास्त वेळ राहणार, लगेच परतू, साडे नऊ पर्यंत येईन.

जाधव नर्स, हा बर. तेवढच फ्रेश व्हाल.

…… …… ……. ….

ईशान दुपारी अण्विका सोबत घेऊन निघतो. ते दोघे खूप फिरून

रात्री बाहेर जेवण करतात. व नंतर

एके ठिकाणी जाऊन बसतात.

आण्विका, किती दिवसांनी भेटलो नाही.

ईशान, हा.

आण्विका, माझी आठवण येत नाही.

ईशान, तुझी आठवण नाही असा एकपण दिवस जात नाही.

आण्विका, खोटं. उगाच माझं मन राखण्यासाठी बोलतोस ना.

ईशान, नाही. खर सांगू मला तू लहान असल्यापासून खूप आवडतेस. शाळेत असल्यापासून मी तुला कायम चोरुन पाहत असे.

आण्विका, हो का मग बोलला का नाहीस.

ईशान, धाडसच होत नव्हत. त्यात तू ही माझ्यावर चिडून असायचीस.

आण्विका, माझच चुकलं. आता नाही चिडणार.

ईशान, खरंच.

आण्विका, खरंच.

ईशान, बर चल निघू खूप वेळ झालाय.

आण्विका, काय हे. दिवस लवकर का संपतो.

ईशान, मॅडम रात्र आहे.

आण्विका, तेच मला म्हणायचं होत.

ईशान, वाटल्यास उद्या परत भेटू.

आण्विका, खरं

ईशान, खरं चला आता जाऊ.

ते निघतात.

 ईशान अण्विकेला आपल्या रूम जवळ आणून सोडतो.

व रिटर्न निघतो. तो थोड्या अंतरावर गेल्यावर इकडे एक मारुती गाडी येते. व त्यातून दोघे खाली उतरतात. व अन्विकेला जी आपल्या रुमकडे निघालेली असते. तिला पाठीमागून येत पकडतात. थोडी झटापट होते. ते अन्विकेला बेशुद्ध करून अपहरण करून पकडुन घेऊन जातात. या वेळी अन्विका व त्या अपहरण कर्त्याची झटापट होते. त्यातील एकाचा शर्ट फाटतो. व त्याच्या गळ्यातून एक लोकेट तुटते. ते तिच्याकडून बाजूला एका झुडपात पडते तिचा फोन व पर्स खाली पडते. ते गुंड तिला घेऊन एका छोट्या मारुती गाडीतून घेऊन जातात.

ईशान आपल्या रूमवर येतो.

….. ….. …..,

Night. आण्विकेची व जाधव नर्स क्वाटर

जाधव नर्स जेवण जेवते. व आपली भांडी घासून धुवून ठेवते.

जेवण झाल्यावर

जाधव नर्स, थोडी शतपावले करून येवू.

ती बाहेर पडते. तेव्हा ती अन्विकेच्या खोलीकडे तिचे लक्ष जाते.

जाधव नर्स, (मनात) अजून कशा आल्या नाहीत डॉक्टर मॅडम, चला जरा फिरून येवू.

ती थोड्या अंतरावर चालत जाते. तेव्हा तिला पर्स दिसते.

अग बाई ही पर्स कुणाची. अरे ही तर ओळखीची दिसते. ही तर अन्विका मॅडमची आहे. दरवाजा तर बंद आहे रुमचा, अन् पर्स इथे.

फोन तरी करून बघुया.

जाधव नर्स फोन लावते. तेव्हा तिला जवळील झुडपातून फोनच्या रिंगचा आवाज ऐकू येतो.

ती जाऊन बघते. तर अन्विकेचा फोन असतो. ती फोन उचलून

फोन इथे, पर्स रस्त्यावर पडलेली, दरवाजा बंद मॅडम कुठे आहेत? काहीतरी गडबड आहे.

लगेच जाधव नर्स अन्विकेचा फोन घेते. त्यावर कोड असतो. ती इमर्जंशी कॉल निवडते. व त्यावरून ईशानला फोन करते.

ईशान गाडीवरून जात असतो. तो फोन उचलतो.

हॅलो बोल अनु.

जाधव नर्स, अहो ईशान सर, मॅडम तुमच्या सोबत आहेत का?

ईशान, नाही. मी तर आताच सोडून आलो रूमपासून काही अंतरावर. का हो?

जाधव नर्स, काहीतरी गडबड आहे सर, मॅडमची पर्स इथे रस्त्यावर पडलेली आहे. व फोन झाडीत सापडला. व रूम पण बंद आहे. तुम्ही याल काय लवकर इकडे. मला खूप भीती वाटतेय. आण्विका मॅडम नाहीत इथे कुठे?

ईशान, काय , थांबा आलोच मी.

ईशान लागलीच आपली गाडी वळवतो व त्या ठिकाणी येतो.

तिथे आल्यावर.

ईशान, मॅडम अन्विका कुठे आहे?

जाधव नर्स, तुमच्या सोबतच गेल्या होत्या ना.

ईशान, हो, पण मी आताच इथे सोडून गेलो.

ईशान, इकडे तिकडे पाहतो.

व लगेच आपल्या ओळखीच्या पोलीस मित्राला फोन करतो.

थोड्याच वेळात त्याचा पोलीस मित्र तिथे हजार होतो.जो राधानगरी येथे फौजदार असतो.

…….. …… ……. …..