रविवार, २१ जानेवारी, २०२४

कळत नकळत जुळले हे बंध भाग ३१

 कळत नकळत जुळले हे बंध भाग ३१

Night. राधानगरी outer.

ईशानच्या लक्षात येते. आण्विका कुठल्यातरी संकटात आहे. तेव्हा ईशान आपला फोन काढतो. व कॉल करतो.

ईशान, हॅलो.

थोड्याच वेळात तिथे एक पोलिस गाडी येते. पोलिस गाडीतून एक अधिकारी खाली उतरतो.

राजवीर सातवेकर, बोल ईशान काय झालंय.

ईशान, थोड्या वेळापूर्वी मी माझी मैत्रिण अन्विकेला इथे सोडून गेलो होतो. व थोड्याच वेळात जाधव मॅडम यांचा कॉल आला, की त्यांना वाटेत अनूची पर्स व मोबाईल सापडला. व त्यांनी मला लगेच काँन्ट्याक्ट केला. व इथे येऊन मी पाहिलं. व लगेच तुम्हाला कान्ट्याक्ट केला.

 राजवीर सातवेकर, कॉन्स्टेबल बघा जरा इकडे तिकडे.

लगेच कॉन्स्टेबल इकडे तिकडे शोधू लागतात. तेव्हा त्यांना तिथे मारुती कारच्या टायरीच्या खुणा सापडतात. तसेच त्यांना झाडीत एक लोकेट सापडते.

कॉन्स्टेबल, सर इथे पहा, गाडीच्या खुणा आहेत.

लगेच दुसरा कॉन्स्टेबल, सर हे एक लोकेट सापडले आहे.

राजवीर सातवेकर, आण इकडे, ते बारकाईने पाहतात, व आजू बाजूला चौकशी करा. तेव्हा पोलीस आणखी चौकशी करू लागतात.

ईशानला काही सुचत नसते. तो डोक्याला हात लावून बसलेला असतो.

राजवीर सातवेकर , लगेच फोन करून सगळीकडे नाकाबंदीचे आदेश देतो.

व ईशान जवळ येतो,

राजवीर सातवेकर, काळजी करू नकोस, सापडतील त्या.

ईशान, त्या तर इथे नविनच आहेत. त्यांचा कोण शत्रू असणार.

इतक्यात तिथे एक पोलिस कॉन्स्टेबल येतो.

कॉन्स्टेबल सोबत एक मुलगा असतो.

कॉन्स्टेबल, सर, हा मुलगा इकडील जवळच टपरीवर काम करतो. याने एक व्हाइट कलरची मारुती जाताना पहिलीय थोड्या वेळापूर्वी.

राजवीर सातवेकर, काय रे तू पाहिलीस का?

मुलगा, हो सर , थोड्या वेळापूर्वी.

राजवीर सातवेकर, तिचा नंबर वगैरे काही माहीत आहे का तुला.

राजवीर सातवेकर, काही लिहिलं वगैरे होत का गाडीवर.

मुलगा, हो सर त्यावर एका कोपऱ्यात स्मशालीचे चित्र होते. व खालील बाजूस मनापासून मनापर्यंत असे लिहिले होते.

राजवीर, चालवणार्यास काही पाहिलस का? इन म्हणजे त्याचा चेहरा वगैरे.

मुलगा, नाही सर.

राजवीर सातवेकर, कॉन्स्टेबल या मुलाचा जबाब घ्या. व बाकीचे पुरावे शोधा.

राजवीर, हे पहा ईशान सर , तुम्ही कंप्लेंट द्या रीतसर, म्हणजे आम्हाला काम करायला बर.

ईशान, ठीक आहे.

…… ……. ….. …..

Night राधानगरी पोलीस स्टेशन. Inter.

ईशान अण्विकेची मिसींगची कंप्लेंट देतो.

जाधव मॅडम, देखील त्यांनी पाहिलेली सगळी घटना सांगतात.

राजवीर, (ईशानला नाराज पाहून)

आम्ही काढू शोधून पण तुम्हाला जर कुणावर शंका असेल तर सांगा.

ईशान, वाटल तस काही कळवतो.

जाधव मॅडमना घरी सोडण्यासाठी ईशान जातो.

….. …….. …..

राजवीर ऑफिसर सगळीकडे शोधाशोध घेतो. परिसरातील सी सी टी वी चेक करतो. पण काही सापडत नाही.

…… …… …… ….. …

नाईट. १२ o’ clock राधानगरी अभयारण्य एक रोड संपूर्ण कच्ची सडक. एका ठिकाणी गाडी थांबते. त्यातून दोघे खाली उतरतात.मागील बाजूचे दार उघडले जाते. आतील बाजूस हात पाय बांधून बेशुद्ध केलेली अण्विका. तिला घेऊन ते दोघे चालत काही अंतरावर एक फॉर्म हाऊस असते तिथे नेतात. ती एकदम सामसूम जागा असते. जे खूप लांब जंगलाला लागून असणाऱ्या काजूच्या व आंब्याच्या बागेत असते.

तिथे कुणी सहसा येत नसते. अशा ठिकाणी ते तिला घेऊन येतात. या फॉर्म हाऊसच्या मागील बाजूस एक स्टोअर रुम असते. तिचे दार उघडुन अन्विकेला तिथे ठेवलं जाते. ती दोघे बाहेर येतात.

त्यांनी तोंडावर एक नकाब घातलेला असतो.

बाहेर आल्यावर,

एकजण, काय करायचं हीच.

दुसरा, दोन दिवस ठेवायचं, अन् नंतर टाकायचं मारून व फेकायची दरीत . अन्

पहिला, अन् काय?

दुसरा, नंतरच नंतर. चल आधी गाडी ठीकाण्यास लावू.

ते दोघे निघतात.

….. …… …… ……


कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा